Even geleden heb ik als eerste de lezers van het iamoneworld ezine op de hoogte gebracht van de stand van zaken betreffende het project. Ik was tamelijk onder de indruk van de meer dan vijftig hartverwarmende reacties die binnenstroomden via email, Facebook messages, telefoon en soms gewoon op straat! Heel bijzonder… Nu is het tijd voor een wat uitgebreider verhaal op de website.
Afgelopen zomer is bij mij het lampje uitgegaan. Een van de oorzaken was een burn out, die blijkbaar ook door langdurige positieve stress (als je vanuit ongebreidelde passie werkt) kan ontstaan. Er werden allerlei tekorten in mijn bloed geconstateerd, voornamelijk vitamines en mineralen, en ik was hondsmoe. Het eindigen van een liefdesrelatie in diezelfde periode en een ingrijpende gebeurtenis tijdens de reis in Portugal, vormden de gezonde basis voor een diepe crisis. Angstaanvallen, dissociatie en depressie maakte gaandeweg plaats voor tranen en een rauw hart.
Het rare is, toen ik vijf jaar geleden in een onbewaakt ogenblik ‘s nachts dit project droomde en ik daarna aan de slag ging vanuit de grondgedachte van de droom, dat alles verbonden is, een is, ik ook wist dat ik de andere kant tegen zou komen. Onherhoepelijk. Volkomen eenzaamheid. Het donker in al zijn ondoorgrondelijke glorie. Hard, diep en ijskoud. Met name de specifieke gebeurtenis in Portugal had me behoorlijk omver geblazen.
-The Strength of Vulnerability-
Het is geen geschikt verhaal om op dit moment via de website te delen, maar ik ben wel veel aan het opschrijven. Als een bergbeek na de lentedooi gutst het eruit. Rondslingerende vellen papier, notitieboekjes en stapels schrijfblokken draai ik er door. Gedachtes, gevoelens, verhalen, maar ook de hele persoonlijke geschiedenis van de afgelopen vijf jaar, van het begin van de droom tot nu, rolt eruit.
Want hoe realiseer je zo’n droom? Met wie? En hoe ga je om met alle uitdagingen die je onderweg tegenkomt, zowel op fysiek, emotioneel, mentaal als spiritueel niveau? Waar komt het geld vandaan als je echt aan de grond zit? Waar vind je licht als zelfs de nacht langzaam dooft? Genoeg stof voor een spannend meisjesboek denk ik :-)
Met hulp van een aantal mensen ontdekte ik langzaamaan nieuwe uitkijkjes waarvan sommigen transformeerden tot voorzichtige vergezichten. M’n hele leven werd binnenstebuiten gekeerd en alle eenzaamheid, verdriet en grenzeloosheid kwamen aan het licht. Uiterst pijnlijk maar ook uiterst nodig. En effectief.
Het is 6 december nu ik deze blogpost, die al maanden op de plank ligt, voor een laatste keer aanpas. En voor het eerst kan ik het voorgaande stuk in de verleden tijdsvorm schrijven, waar ik onbeschrijfelijk blij mee ben. Enkele weken geleden is er een grote doorbraak gekomen in het hele proces. Driekwart deel van de legpuzzel viel op z’n plaats en onbestemde gevoelens van zwaarte die me regelmatig vergezelde, loste op als sneeuw voor de zon. Inzicht, rust, ruimte en liefde nemen nu de plaats in die haar toebehoort.
Ik heb het gevoel dat ik opnieuw geboren ben. Ik merk dat ik anders in het leven sta, andere dingen belangrijk vind en andere kwaliteiten in mezelf aanspreek.
En ik vind gaandeweg een nieuwe balans tussen spanning en ontspanning. Begrenzing en grenzeloosheid. Kwetsbaarheid en kracht.
Ondertussen heb ik ook al weer een aantal werkzaamheden opgepakt. Heb weer wat gereisd met de zonnemobiel in Nederland. En ik bereid een solo expositie met fotowerk, tekeningen en cyanotypes voor, die in februari 2012 start. Het schrijven en samenstellen van het eerste iamoneworld boek vordert. Gesprekken over nieuwe partnerschappen binnen het project vinden plaats en het iamoneworld team wat achter de schermen werkt, wordt versterkt. Plannen worden gesmeed voor een volgende expeditie in 2012. En het vervolmaken van een nieuwe iamoneworld inspire film is ook binnen handbereik.
Maar nu eerst: even uitademen ;-)
PS
Om ook tijdens de periodes dat de zonnemobiel niet op pad is inspirerende beelden en gedachtes te delen, start ik zeer binnenkort met het verzenden van inspiratieshots via het ezine. Ook ontvangen? Geef je dan nu hier op en klik op deze link: http://iamoneworld.com/nl/gratis-ezine/
Je reactie is vanzelfsprekend van harte welkom onder deze blogpost.
27 responses so far ↓
1 Janne // Dec 8, 2011 at 12:07 pm
Dag Ingrid
Wat beschrijf je de weg die je hebt afgelegd mooi!. Maakt me sowiesow nieuwsgierig naar je boek. Die openharigheid is bijzonder. Ik had, onbewust, al een zekere kentering, verandering waargenomen in jouw levensinstelling via je posts op facebook. Had er alleen niet bij stilgestaan: nu je dit zo schrijft wordt die beleving bewust via die bevestiging. Ga zo door! Janne
2 Mieke Bosch // Dec 8, 2011 at 12:13 pm
Lieve schat, welkom terug in een nieuwe wereld, ik ben blij dat je herboren bent, en je weet ik sta altijd voor je klaar, dikke kus van je oude tante die verschrikkelijk veel van je houdt. Mieke
3 Marjolein // Dec 8, 2011 at 12:16 pm
Kippenvel over heel mijn lijf. Wat een kracht!
4 Manon // Dec 8, 2011 at 12:17 pm
Hoi Ingrid, Ik vond het de afgelopen maanden al stiller dan ik gewend ben. Ik snap nu waarom. Fijn om te lezen dat je uit je dal bent geklommen. En super dat je doorgaat met je project!!! Nu kun je echt je hart volgen. Veel plezier in alles wat je doet. Groeten, Manon (oud-buuf van Maartje)
5 Ingrid van den Boogaard // Dec 8, 2011 at 12:30 pm
@janne Dank je wel. Het boek dat in februari verschijnt wordt echt een iamoneworld boek met veel foto’s en bijdrages van oa Bart Rutten en Martijn Aslander. Meer de grote context. Maar ik ben idd ook bezig aan een boek met een zeer persoonlijk verhaal… Ik hou je op de hoogte!
6 Ingrid van den Boogaard // Dec 8, 2011 at 12:31 pm
@mieke dat is heel fijn om te weten! xingrid
7 Ingrid van den Boogaard // Dec 8, 2011 at 12:33 pm
@marjolein en @manon Dank jullie wel voor jullie hartverwarmende reactie! :-)
8 Peter // Dec 8, 2011 at 12:42 pm
Beste Ingrid,
Het spijt mij verschrikkelijk te lezen hoe moeilijk je het hebt gehad. Het is duidelijk dat je een paar harde levens-dreunen hebt ervaren en die kunnen inderdaad je hele basis ondermijnen. In dat soort gevallen lijkt het mij belangrijk dat je het slechte verleden (vanaf gisteren) gewoon in een psychisch archief aflegt en vergeet, en de mooie herinneringen
bij je houdt. Als je dan wakker wordt en een
gloednieuwe dag voor je hebt, geniet daar van en maak je verder geen zorgen over wat er vroeger is mis gegaan. Niemand is perfect en ik garandeer je dat werkelijk iedereen episodes heeft gehad die slecht waren, door hun eigen toedoen of gedaan door anderen en die ook
liever vergeten. We leren elke dag wat meer en ontvangen ook dagelijks tegenslagen die minder of meer belangrijk zijn voor ons, maar
een nieuwe dag is alsof het leven opnieuw begint en daarm moet je daarvan het beste maken voor jezelf. Wat gisteren is gebeurd is verdwenen in de tijd. Laat het zonnetje binnenkomen, open de ramen, geweldig, je
leeft en de wereld staat open voor alles wat je kunt dromen dus spring erin en geniet ervan,
nu, vandaag, en morgen en overmorgen. “Gisteren” bestaat gewoon niet meer, nu, vandaag, over 5 minuten wel en dat is wat je interesseert. Sorry voor het verhaal.
Heel veel sterkte en geniet van het leven, iets
wat je zeker verdient.
9 Bert van der Neut // Dec 8, 2011 at 12:46 pm
Hallo Ingrid,
Mooie beschrijving van een ingrijpend proces. Ben natuurlijk benieuwd wat je omhoog geholpen heeft… Ik wens je veel succes met de volgende expeditie, maar pas vooral ook goed op jezelf. Ik blijf je volgen!
10 olga // Dec 8, 2011 at 1:17 pm
Dank lieve Ingrid voor het zo openhartig delen van je proces. Zichtbaar maken hoe zowel de lichte als schaduwkant van pionieren en ontwikkeling eruit zien, is een groot cadeau voor collectieve groei. En voor mij een hele waardevolle bijdrage aan het mogen ervaren dat we werkelijk EEN zijn. You go girl!
Liefs,
Olga
11 Thed Biegstraaten // Dec 8, 2011 at 3:14 pm
Beste Ingrid,
Geraakt door de eerste keer dat ik je zag met je zonmobiel, zo ben ik ook geraakt door de beschrijving van de periode waar je ook doorheen gereisd bent. Jij bent een reiziger voor wie geen berg te hoog en geen dal te diep is. Een reiziger die haar pad volgt, ondanks de hindernissen onderweg. Het is mooi en ook inspirerend die reizigers tegen te komen. Voor de komende tijd: goede reis!
12 Saskia Juijn // Dec 8, 2011 at 3:23 pm
Dankjewel, Ingrid,
voor het delen van je verhaal. En wat fijn dat je nu weer opgekrabbeld bent en je zelfs als herboren voelt. Dan is al die ellende ook ergens goed voor geweest ;-)
En wat een boel activiteiten en bezigheden heb je al weer. Klinkt goed, maar bouw het rustig op, zou ik willen zeggen.
Ik wens je veel succes, en vooral plezier, met alles en blijf je volgen.
Hartelijke groeten,
Saskia
13 Anrik Engelhard // Dec 8, 2011 at 4:01 pm
Sterkte Ingrid, Santiago de Compostela ligt iets ten noorden van jouw Portugal; je ervaringen lijken op die van de pelgrims die al eeuwen de tocht ondernamen. Paul Coelho schreef een mooi boek daarover; aanrader. Je wagen is niet de enige die op zonne-energie rijdt. Bon Caminho!
14 Hilde // Dec 8, 2011 at 4:28 pm
Lieve Ingrid
Wat kan een intens moeilijke periode zoveel moois voortbrengen! Goed te lezen en welkom terug. Go girl!
Wens je veel moois toe
Hilde
15 ingrid kappen // Dec 8, 2011 at 8:57 pm
Hee lieve ingrid,
wat een openhartig stuk. en een nieuwe foto: mooi.
ik vind jou heel mooi, en lief. ik vind het ook heel fijn dat er weer meer kleur naar je toekomt.
liefs, ingrid
16 Else // Dec 9, 2011 at 11:18 am
Wat goed om te lezen dat je een opwaartse weg gevonden hebt. 2012 wordt vast en zeker een mooi jaar voor jou.
En ik vind de foto op het blog adembenemend mooi!
17 Ingrid van den Boogaard // Dec 9, 2011 at 11:28 am
@peter dank je wel!
@bert de juiste persoon op het juiste moment was voor mij de sleutel… :-)
@olga dank je, olga! Ja, zo voelt het ook voor mij, dat dit proces en het openhartig delen ervan ook deel uitmaakt van het project (wat eigenlijk zelf een proces is) en op de een of andere manier zinvol is in een groter geheel.
18 Ingrid van den Boogaard // Dec 9, 2011 at 11:35 am
@thed mooi gesproken, dank je :-)
@saskia goede tip, rustig opbouwen… ;-) (leerpuntje)
@anrik ja, ik heb dat boek van Paulo Coelho. Nu nog een keer lezen :-)
@ingrid dank je. ik word er een beetje verlegen van…
@else mijn 2012 is al begonnen! de nieuwe ava is geschoten door Bregje Paulussen, en natuurlijk een paar dagen aan gefotoshopt om ‘m zo mooi te krijgen ;-)
19 Cees Krommenhoek // Dec 9, 2011 at 7:40 pm
Ha Ingrid, nou echt in kontakt komen we momenteel niet, maar dat geeft niet.
Vond het fijn je verhaal te lezen en goed van je dat je zo bewust met pijn omgaat en het nu hopenlijk weer beter gaat,Ik blijf je verhaal volgen en deze digibeet gaat je binnenkort weer bellen, hoewel het eigenlijk elke keer een stukje beter gaat. X Cees.
20 Ingrid van den Boogaard // Dec 10, 2011 at 10:03 am
@cees ha cees, na het weekend ben ik weer beter bereikbaar! xingrid
21 Sanne // Dec 12, 2011 at 7:18 pm
Lieve Ingrid. Het is zo waardevol dat je dit verhaal deelt. En de manier waarop je het opschrijft, je beeldspraak, je metaforen, ze zijn zo herkenbaar. Uit je taal spreekt al dat de zon weer meer voor je schijnt. Mooi. En hiermee geef je denk ik een cadeau aan mensen die iets nodig hebben. Kus. San
22 Ingrid van den Boogaard // Dec 13, 2011 at 12:05 am
@hilde Dank je wel, Hilde!
@sanne Dank je, San. Ik vond het best heel spannend om dit zo welhaast ongefilterd te delen, maar het voelt goed dat ik het gedaan heb. Ik weet niet precies wat het voor anderen betekent, maar dat het aan iets raakt wordt me wel duidelijk. Ook per mail bv ontvang ik veel reacties. Het maakt zeker iets los en uitgaande van het feit dat alles en iedereen verbonden is, een is, kan het delen van je persoonlijke diep menselijke ervaringen zo ook voor anderen vruchten afwerpen. Zo voeden we elkaar ;-) x ingrid
PS en die zon, ja, die is al lang en horizonbreed doorgebroken :) jeuj!
23 Rik Konings // Dec 22, 2011 at 11:19 am
Hallo dappere Ingrid,
Wat mooi dat je zo je kracht en je kwetsbaarheid met ons deelt. Een feest van herkenning voor vele grote dromers onder ons, voor mij in ieder geval. Fijn dat je mensen om je heen hebt die weer licht in je leven brengen en je uiteindelijk ook weer vergezichten opleveren.
Kijk uit naar je boek en film. ‘Mijn’ film waarin al het moois wat we van het leven kunnen leren op een prachtige manier zichtbaar wordt is de 20minutenfilm Butterfly Circus, wil die graag met je delen: http://vimeo.com/17150524
Geniet van de uitademingen en als je in de buurt van Eindhoven komt weet ik nog een paar mooie uitademplekjes waar ze ook lekkere thee en koffie schenken, nodig je daar graag voor uit.
Hartelijke groet
Rik Konings
24 Ingrid van den Boogaard // Dec 29, 2011 at 12:46 am
Hallo Rik,
Dank voor het delen van de film; wat heeft Vimeo toch veel moois te bieden! En…ik kom graag een keer uitademen in Eindhoven ;-) Je hoort nog van me! groeten, Ingrid
25 Wilma de Win // Dec 29, 2011 at 10:03 pm
Tsjeeesus, Ingrid, wat ben je toch een stoer wijf!
Het project iamoneworld aanpakken alleen al is iets waarvoor ik grote bewondering heb. Maar dat je dan, als de donkere, ijzige wind je omvergeblazen heeft, weer opstaat en deze ervaring met ons deelt, daar heb ik gewoon geen woorden voor.
Het zal wel ergens goed voor geweest zijn, deze fase, maar evengoed is het zwaar kl***.
Lo siento.
Ik wens je alle goeds in het nieuwe jaar,
liefs,
wilma
26 Ingrid van den Boogaard // Dec 31, 2011 at 2:20 pm
Hoi Wilma,
Toch dank voor je woorden ;-)
Zolang m’n verlangen groter is dan m’n angst en ik liefst zoveel mogelijk fouten durf te maken, kan ik het leven steeds intenser en voller beleven. Op naar een overvloedig 2012! dank en liefs, Ingrid
27 A x m // Jan 2, 2012 at 3:04 pm
Lieve Ingrid,
Altijd al geweten dat je een bijzonder mooie vrouw bent.. Met veel dieptes. Wat fijn om te horen dat je je weer goed voelt, als de zon!
Liefs
Axm
Leave a Comment